H ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΣΚΕΨΗΣ

Του Δημήτρη Καραλή
Σχεδόν απ’ τα παιδικά μου χρόνια είχα συνειδητοποιήσει την επίδραση της σκέψης πάνω στην ατομική πορεία του ανθρώπου, κι απορούσα για την ελλιπή ενημέρωση και άγνοια από γονείς, σχολειά και κοινωνία.
Πως είναι δυνατόν, αναρωτιόμουν, μια τέτοια οφθαλμοφανή νοητική επίδραση πάνω στη ζωή μας να παραμένει εντελώς απαρατήρητη;

Τίποτα στη ζωή δεν έρχεται τυχαία χωρίς να το φυτέψομε στον νου και στις πράξεις μας πρώτα. Πλούτη, φτώχια, ευτυχία, δυστυχία, επιτυχία, αποτυχία, πνευματική ανάπτυξη κι ότι άλλο παρέλειψα, είναι όλα προϊόντα του μυαλού μας. Γινόμαστε αυτό που ζούμε νοητικά και θερίζομαι πάντα με ακρίβεια τον καρπό μας. Τύχη και εξωγενή εύνοια για προκοπή και ευτυχία στη ζωή είναι πάντα άκαρπες κραυγές της άγνοιας.

Η άγνοια, λέει ο Πλούταρχος, κάνει τον άνθρωπο δογματικό, δισανεκτικό και άφρονα χαρακτήρα. Κλείνει το νου και την ψυχή του από κάθε φωτεινή αντίληψη, σαν τα εγκλωβισμένα στρείδια μέσα στα κοχύλια τους. Ο φανατισμένος νους δεν παράγει τίποτε αξιόλογο στην κοινωνία, παρά μόνο ζήλια, φθόνο, έχθρα και συχνά αποτρόπαια εγκλήματα. Σαν τα βαλτώδη χώματα που δεν παράγουν τίποτε φαγώσιμο στην ανθρωπότητα, παρά μόνο φίδια, βατράχια, κουνούπια, βδέλλες και άχρηστα παλιόχορτα. Αντίθετα, ο καλλιεργημένος νους, δίνει πνοή και έμπνευση στην κοινωνία, ξαστερώνει τους νοητικούς ορίζοντες να δουν τα μάτια της ψυχής λιγάκι παραπέρα.

Μιλώντας για γνώση και ανάπτυξη δεν εννοώ βέβαια το ακαδημαϊκό μας παραγέμισμα, αλλά την προσωπική πείρα που περισυλλέξαμε στη πορεία της ζωής μας. Η ακαδημαϊκή πολυμάθεια καταστρέφει πολλές φορές την ενδοψυχική έλξη για κατανόηση και ανάπτυξη. «Πολυμαθή νοον έχει ου διδάσκει» δηλαδή η πολυμάθεια δεν διδάσκει κατανόηση, έλεγε ο Εφέσιος Ηράκλειτος. Δεν είχε και άδικο ο Άγγλος στοχαστής William Hazlitt όταν έλεγε: «Eαν τελείωσες όλες τις ανώτατες σπουδές σου και δεν έγινες ανόητος τελικά, γλίτωσες από τρίχα φίλε μου».
Όταν ο νους παραγεμίζετε νωρίς με πολλές ακαδημαϊκές γνώσεις, τότε τίποτε χρήσιμο δεν μπορεί να μπει η βγει από μέσα προς τα έξω και αντίστροφα.
Η υπερβολική ακαδημαϊκή σπουδή δημιουργεί καινούργιο νοητικά υβρίδια που τα λέμε ‘ακατανοησία’.

Τώρα για να αποφύγω τυχόν αναθεμοφτυσίματα για ότι είπα παραπάνω, από τους φίλους μου ακαδημαϊκούς, θα κάνω κάτι που κάνομε και στα μικρά παιδάκια όταν κλαίνε. Τα δίνομε καραμέλες να σταματήσει η οργή και τα δάκρυα τους. Με άλλα λόγια, δεν φταίνε τα ακαδημαϊκά σχολειά για τους πολυάριθμους ανόητους που παράγουν εκεί μέσα, αλλά η βεβιασμένη και λανθασμένη τους εκπαίδευση που καταστρέφει τους νέους στα πιο δημιουργικά τους χρόνια.
Η ελλιπή προώθηση να σκεφτούν σωστά και ελεύθερα, γίνεται συνήθως η αιτία για το λανθασμένο προσανατολισμό στη ζωή τους αργότερα.

Πίσω πάλι στο αρχικό μας θέμα, ‘ΤΗ ΣΚΕΨΗ’, για μη χάνομε καιρό.
Η ανθρώπινη ανάπτυξη είπα παραπάνω, είναι προϊόν της αυθόρμητης σκέψης και πράξης στη ζωή. Γινόμαστε δηλαδή προϊόντα της εσωτερικής μας νόησης και εργασίας Καθ’ ένας κουβαλάει στο πρόσωπό του αυτό που σκέφτεται και επαγγέλλεται στη ζωή του. Σύγχυση για αναγνώριση χαρακτήρα σπάνια γίνεται, ούτε ακόμα κι από αόμματους.
Ξεχωρίζουν οι ειλικρινείς και καλληεργημένοι χαρακτήρες, απ’ τους ανειλικρινείς, και ακαλληέργητουςτους, σαν τις πέρδικες με νυχτερίδες. Είμαστε οι αρχιτέκτονες του μέλλοντος και κανείς δεν μας έβλαψε η ευνόησε για την τωρινή μας μοίρα. Αναπτυσσόμαστε με τον κοσμικό νόμο της ακρίβειας και όχι με τα αυτοσχέδια ψευδοτεχνάσματα.

Κάθε νοητική και σωματική μας πράξη τιμωρείται η αμείβεται ανάλογα μ’ αυτό που της ανήκει. Η επαγγελτική προκοπή και ευτυχία στη ζωή είναι η συνολική απόκρουσης πολλών καλών πράξεων στη πορεία μας. Σαν τα αναρίθμητα αστεράκια τ’ ουρανού, που κάνουν τον αχανές γαλαξία να λαμποκοπά διάπλατα τα βράδια στα ουράνια. Αντίθετα, κάθε αποτυχία και απογοήτευση στη ζωή, είναι οι μαζεμένες εγωκεντρικές πράξεις που απόσβησαν και το τελευταίο κερί να φωτίσει τη παραμικρή μας επιτυχία. Χαμένες πάνε οι προσπάθειες να κρύψει κάποιος τις κακές πράξεις στη ζωή του, διότι ωριμάζουν μόνες τους αγάλι, αγάλι και ξεπροβάλλουν με την φωνή του κεραυνού μια μέρα. Η ανθρωπότητα δικαιούται να μάθει για ότι πράξαμε κρυφά στα αμπαρωμένα μας σπιτάκια. Λίγα παραδειγματάκια εδώ νομίζω είναι άκρως απαραίτητα.

ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΖΗΜΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

1.Ζωώδες σκέψης, κρυσταλλώνουνε σε τραχύτητα και οδηγούν σ’ αρρώστιες και δυστυχίες αργότερα.
2.Σκέψεις φθόνου, ζήλιας και κακίας, καταλήγουν σε απώλεια νευρικής ενέργειας και χάσιμο εμπιστοσύνης απ’ την επικοινωνιακή ανθρωπότητα τελικά.
3.Αμφιβολία, φόβος και αναποφασιστικότητα, κρυσταλλώνουν σε αδυναμία και άνανδρη συμπεριφορά που οδηγούν σ’ αποτυχίες γενικά.
4.Τεμπέλικες σκέψεις οδηγούν σε ακάθαρτη σωματική συνήθεια που καταλήγουν σε νοητικές και σωματικές αρρώστιες, καθώς και στην ζητιανιά πολλές φορές.
5.Μίσος και κακολογία, οδηγούν σε χρόνια νοητική συνήθεια που καταλήγουν σε εχθροπραξίες, μοναξιά, σωματικές αρρώστιες και στα δικαστήρια πολλές φορές.
6.Εγωκεντρισμός και συμφεροντολογία, οδηγούν στη κακό- συνήθεια αρπαγής και πλέκουν το χαρακτήρα του αποκρουστικού βρικόλακα.



ΘΕΤΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ
1.Αγνές σκέψεις, οδηγούν στη σωφροσύνη, αγάπη και αυτοσυγκράτηση, που καταλήγουν σε σωματική και ψυχοδιανοητική γαλήνη.

2.Κουράγιο, αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα, οδηγούν σε ηγετικές πρωτοβουλίες, που φέρουν την επιτυχία, προκοπή και ανεξαρτησία.

3.Νοητική και σωματική ενεργητικότητα, φέρουν τη διανοητική και σωματική υγεία μαζί με την παραγωγικότητα ως αξιότιμη αμοιβή.

4.Πραότητα, αθυμία και συγχώρεση, οδηγούν σε χαρακτήρα λεπτότητας και σε προστατευτική ασπίδα αγάπης απ’ την παρατηρητική κοινωνία.

5. Αγάπη και αλληλεγγύη, οδηγούν στην οικογενειακή και κοινωνική αρμονία που καταλήγουν σε αξιοζήλευτη διάπλατη προκοπή.

6.Ανοικτές και προοδευτικές σκέψεις, οδηγούν στην διανοητική και πνευματική άνθηση, που ολόκληρη η ανθρωπότητα ωφελείται και ευγνωμονεί αιώνια.



‘Ο τροχός της πρόνοιας γυρίζει γράφοντας χωρίς καμιά παράληψη.
Όλες οι σκέψεις και πράξεις μας βλαστούν σταθερά στα γόνιμα εδάφη του. Κάθε πράξη μας γράφεται με φλεγόμενα γράμματα πάνω στην πόρτα της αιωνιότητας.
Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί, αφαιρέσει η ξεφύγει τις πράξεις του.
Καμιά προσευχή, νηστεία και μετάνοια μπορεί να τις αλλάξει.
Αυτός που βάζει τα χέρια στη φωτιά, πληρώνεται πάντοτε με εγκαύματα.
Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τις νοητικές μας σκέψεις.
Μίσος, ζήλια, φθόνος, αντιδικία, φοβία και συκοφαντία, είναι φωτιές που ΚΑΙΝΕ.
Ελπίζω κάποια μέρα, γονείς, σχολειά και κοινωνία, να διδάξουν πρόωρα την τρανή τούτη αλήθεια στα παιδιά τους.
Νωρίτερα ακόμα κι απ’ το αλφαβητάριο θα ‘λεγα.
Τότε μόνο και όχι νωρίτερα , θα αισθανθούμε πιο ασφαλείς σαν κοινωνία και, σίγουροι για το υδρόγειο ταξίδι μας.
Χωρίς την ανάγκη προστασίας από αστυνομίες, πολεμικές βιομηχανίες, δικαστικά μέγαρα, φυλακές ντροπής και την παγκόσμια φτώχια στο κατώφλι. Μια φτώχια που βασανίζει και μαστίζει αιώνες τώρα τα τρία πέμπτα του πλανήτη μας.



Dimitri Karalis@ All Rights Reserved Worldwide