Ο ΔΑΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΓΝΩΣΗ

 

                        Του Δημήτρη Καραλή.

Εάν παρατηρήσουμε τα διάφορα παράσιτα  κι  άλλα  μικροσκοπικά σκαθάρια στη φύση, διαπιστώναμε πως όλα τους   δανείζοντε έτοιμη τροφή  από μεγαλύτερα  όντα για  θρέψη και ανάπτυξη. Ψύλλοι, ψείρες, κουνούπια, βδέλλες τσιμπούρια και πολλά άλλα, ροφάνε ξένο  αίμα ασταμάτητα όπου και όποτε τα δοθεί η ευκαιρία. Το ίδιο  φαινόμενο συνεχίζεται και στο  φυτικό βασίλειο. Περικοκλάδες, κισσοί, φασολιές, ντοματιές κι άλλα αναρριχόμενα  ζαρζαβατικά,  δανείζονται παρόμοια  εξωγενή   στηρίγματα για υγιέστερη  ανάπτυξη  και  καλύτερη παραγωγή. 

 Στις  βιβλιοθήκες  βλέπουμε  τους ανθρώπους να κάνουν κι αυτοί το  ίδιο πράμα,  ψάχνοντας  όλοι  υπομονετικά  ανάμεσα  σ’  άσπρες και παλαιές κιτρινωπές σελίδες, για  να αποστάξουν  τροφή  για τη διανοητική τους  ανάπτυξη.  Η  νερό-χωμάτινη  πύρινη σβούρα που μας φιλοξενεί πάνω στο φλοιό της, ροφά κι αυτή  φως και ζεστασιά από  λαμπρότερο αστέρι   για την βιολογική  εξέλιξη  πάνω στα αφράτα της στήθια. Κάθε  υγιής  και  νοητικά ελεύθερος   άνθρωπος, γίνεται ακούραστος  λαμπαδηδρόμος στον αγώνα της ελευθερίας. Όλοι  δανειζόμαστε κάτι και το ανασυνθέτομε με το δικό τους τρόπο για τις  προσωπικές μας ανάγκες. Σαν τα επιδέξια μελίσσια, που ενώ  ρουφάν  σκέτο ανθόνερο από μυρωδάτα  φύλλα και  λουλούδια, το ανασυνθέτουν σε νόστιμο  μέλι για  τροφή τους  στην κυψέλη αργότερα.

Το πάρε δώσε συνεχίζεται απανταχού,  σε  αλφάβητο, λογοτεχνία, θέατρο, σκέψη, στοχασμό, γλυπτική, ζωγραφική, αθλητισμό, μουσική, χορό, δόγματα, παράδοση, νοοτροπία, ενδυμασία, μαγειρική,  καλλιέργεια και σ’ αμέτρητα άλλα πράματα.  Το γερασμένο δάσος σαπίζοντας, δανείζει το κορμί του  σε πλούσια κοπριά  να ταΐσει τα νεώτερα   δενδρύλλια.  Όμοια και  η ανθρώπινη σκέψη  πεθαίνοντας, αφήνει  πίσω της  νοητικά γιοφύρια να διαβούν οι μελλοντικές γενιές  λιγάκι παραπέρα. 

Ομπρός......! κράζουν οι αμέτρητες  φωνές  των  προγόνων μας, πάρτε τη νοητική  μας  σκυτάλη μας και προωθείσθε την ποιο πάνω και παρέκει. Όλοι οφείλομε  να βάλομε πλάτη  στον ιερό  τούτο αγώνα  που λέγεται  λευτεριά κι αλήθεια. Ο ποιητής μιλά για  την αγάπη που πίσω βρίσκεται η αλήθεια,  και ο φιλόσοφος μιλά για  αλήθεια που πίσω βρίσκετε η αγάπη’. Και οι δυο τους δουλεύουν για  τον ίδιο ιερό σκοπό, αλλά από διαφορετική γωνιά.  Αντάμα τρυγούν το νοητικό τους  αμπελώνα  για να αποστάξουν το  πνευματικό  νέκταρ για την αναμενόμενη  ανθρωπότητα.           

“Να, ποια είναι η ύψιστη γήινη  αποστολή μας, λεει ο Νίκος Καζαντζάκης, να προωθήσομε την  παρακαταθήκη των προγόνων μας ανανεωμένη ποιο πάνω και μακρύτερα».

Δεν  φτάνει  να αναπαράγομε το γένος μοναχά  μπροστά  σαν τα κατώτερα όντα, αλλά  και  να το προωθήσουμε πνευματικά  ψηλότερα.

«Όποιος δανείζεται γνώση απ’ τον όμοιό του, λεει Ο  Burke, διπλασιάζει τη δική του, κι όταν δανείζετε απ’ τον ανωτερό του, αναβαθμίζεται νοητικά στο  επίπεδο με  τον  δανειστή του».

 Η γνώση είναι ελεύθερη  για όλους,  μόνο που χρειάζεται ώριμη  αντίληψη και επίμονο μεράκι  να συγκομισθεί σωστά. Τίποτα δεν είναι καινούργιο στη ζωή, όλα είναι  αναζωπυρωμένα κάρβουνα του παρελθόντος. Κάθε καινούργια ανακάλυψη είναι  και μια παλαιά  ανανεωμένη συνέχεια.  Σαν  το πρωτόγονο ξύλινο αλέτρι που εξελίχτηκε αγάλι  σε   μηχανοκίνητο τρακτέρ σήμερα. Η αρχική ιδέα  είναι πάντοτε η  ίδια, αλλά ανανεώνεται και τελειοποιείται συνέχεια χωρίς  τελειωμό.         

Διαβάζοντας τις σκέψεις του Πλάτωνα,  συναντάμε ανανεωμένες  ιδέες του Όμηρου, Ηράκλειτου, Πυθαγόρα, Αναξαγόρα και Σωκράτη. Διαβάζοντας τους  Φράγκους στοχαστές Rabelais και Montaigne,  ανακαλύπτομε  τη γλυκιά  φωνή του  Πλούταρχου. Διαβάζοντας τη χριστιανική  βίβλο, βλέπουμε την Πλατωνική θεωρία  αναμορφωμένη σε θρησκευτικό δόγμα.   

 Ο τολμηρός  δανείζεται γενναία και το ντύνει με το δικό του χρώμα για  μελλοντική  αποθήκευση. Πρόοδος σημαίνει να ανασυνθέτομε το παρελθόν με το  παρόν και να το προωθούμε καλύτερο μπροστά για  τις μελλοντικές γενιές.   

Κάθε στοχαστής κουβαλά μαζί και την  προσωπική  βιβλιοθήκη του,  κι όταν αφουγκραζόμαστε τις  πελεκημένες  σκέψεις του, αναρωτιόμαστε με θαυμασμό και πόθο.

Ποια αξιόλογα κιτάπια, άραγε, ωρίμασαν τα  μελίγγια του τόσο ζηλευτά;  Σαν να αντικρίζομε τον Παρθενώνα και   ποθούμε να δούμε  τους δημιουργούς του,  Καλλικράτη, Ικτίνο και Φειδία.

“Libri thesaurus anima” ‘τα βιβλία είναι ο θησαυρός της ψυχής, λέγανε οι Ρωμαίοι. Χωρίς τα βοηθητικά  βιβλία, η ανθρωπότητα σήμερα θα ‘ταν σχεδόν   υποανάπτυκτη  σε πρωτόγονη μορφή. Είναι τα νοητικά αρχεία των αιώνων,  που κάθε στοχαστής δανείζεται να  επεξεργαστεί και συμπληρώνει κάτι παραπάνω.    

Εάν ο παράδεισος δεν  έχει καθόλου  βιβλία,  σίγουρα κανένας στοχαστής  δεν θα  ‘θελε να  πάει  χαρούμενος εκεί μέσα.  Τι δουλειά έχει η μέλισσα  στη στεγνή  έρημο;  αφού η στείρα αμμουδιά της δεν προσφέρει ούτε σταγόνα ανθόνερο για να  μετατραπεί σε  μέλι.

‘Το διάβασμα προσφέρει νοητικό πλούτο, το γράψιμο λογοτεχνική ακρίβεια,  και η κουβέντα εκφραστική ετοιμότητα’.

Διαβάζομαι  να μάθομε, - γράφομε να τελειοποιηθούμε και μιλάμε για  να εκφραστούμε.

 Αξιολογούμαστε το πως σκεπτόμαστε,  ευγνωμονούμαστε για  ότι χρήσιμο γράφομε, και  αγαπιόμαστε το  πως κουβεντιάζομε. Ανοίγοντας το στόμα μας, φανερώνομε συνάμα και τη διανοητική μας  στάθμη.

Μιλώντας αδιάκοπα  στον Αριστοτέλη κάποτε ένας  Αθηναίος πολυλογάς,  σταμάτησε απότομα  βλέποντας την απάθεια στο πρόσωπο του Σταγερείτη (Αριστοτέλη) στοχαστή.

Συγγνώμη δάσκαλε.....λεει,  φαίνεται σε κούρασα λιγάκι με την μακρά μου ομιλία!   Α… μπα.......! μην ανησυχείς, του απαντά ο Αριστοτέλης, δεν σ’ άκουγα τι έλεγες. 

Δεν είναι άραγε  το διανοητικό μας μέστωμα  αξιοζήλευτη αρετή και πολύτιμη τροφή  για την  αναπτυσσόμενη ανθρωπότητα;

Hermanus- Νότια Αφρική       

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗΣ

Του Ιατρού  Δημήτρη Καραλή

                                  

Αντικρίζοντας   φίλος του Ισοκράτη  ένα  ψηλό νέο με μακριά  και γεροδεμένα  χέρια  στο γυμναστήριο της αρχαίας αγοράς, εξέφρασε τον θαυμασμό του.

Α……! αυτός είναι ότι πρέπει  να εξελιχθεί  σε ιδανικός πυγμάχος με λιγάκι προπόνηση, λέει. 

«Συμφωνώ, απαντά  ο  Ισοκράτης, αλλά μόνο όταν  το στεφάνι της νίκης  είναι  πολύ ψιλά κρεμασμένο και κερδίζεται μόνο  με το  μπόι». 

Παρατηρούμε  στη φύση  τα πανύψηλα και γεροδεμένα δένδρα ότι δεν αντέχουν τις σφοδρές καταιγίδες περισσότερο  από τους μικρότερους  θάμνους, αλλά ξεριζώνονται και κριματίζονται ευκολότερα πολλές φορές.

Το γερότερο  ξύλο στη φύση που δεν  σπάζει τόσο εύκολα, είναι  ένα  θαμνώδες δεντράκι που λέγετε ‘κρανιά’  όπου  καρποφορεί στις αρχές του χειμώνα τα νόστιμα κράνα του.

 Είναι  περιζήτητο ξύλο  για την κατασκευή της γκλίτσας των βοσκών, αλλά   και για  έμπιστο αμυντικό όργανο όταν οι  περιστάσεις το απαιτούν.

Στο βασίλειο των εντόμων, βλέπομε την  ψείρα που είναι το μικροσκοπικότερο και  το σιχαμερότερο παράσιτο στη φύση να  αναστατώνει  ολόκληρες κοινωνίες με την  αποικιοκρατική του  δεξιοτεχνία. 

Το υπερβολικό  βάρος, αναφέρει ο γνωστός Γερμανός γιατρός ‘Louis  Kuhne’, δεν είναι δείγμα δύναμης, αλλά  σοβαρή και επικίνδυνη   μεταβολική αρρώστια.

Μπορεί το υπέρβαρο κορμί  να φαίνεται  δυνατότερο από το ισχνό,  αλλά ποτέ δεν μπορεί  να αντέξει  την αρρώστια και την σκληρή δουλειά  που παράγει δεύτερο.

 Η υγιή  κορμοστασιά του λεπτοπελεκημένου ανθρώπου,  είναι ευέλικτη  σαν  λυγαριά και  ζηλευτή  σαν το πανέμορφο  κυπαρίσσι.

Η  εντυπωσιακή δύναμη του υπερογκωμένου  παλαιστή και πυγμάχου, οφείλεται μεσοπρόθεσμα στην έλξη της γης που έχει πάνω στον όγκο του κάθε ενός.

 Έξω από τη γη στο διάστημα που δεν υπάρχει βαρύτητα,  ο  όγκος δεν μετρά καθόλου σαν δύναμη.

Ακόμα  και  ο Ελέφαντας  να συγκρουστεί με το μικροσκοπικό  ψύλλο εκεί πάνω,  δεν θα πονέσει ούτε και θα χύσει αίμα κανείς. 

Θα σε «βαρέσω», εννοούμε την ιδιότητα της βαρύτητας που  αντανακλά η γη πάνω  σε κάθε όγκο της, αλλά ποτέ  δεν αντιπροσωπεύει  την εσωτερική  δύναμη.

Τι είναι η δύναμης τότε; 

Σίγουρα δεν είναι  ζήτημα  όγκου, ούτε αποτέλεσμα   τροφής  και  υπερβολικής  γυμναστικής, διότι όλα αυτά  καταναλώνουν νευρική δύναμη για κίνηση, χώνευση και άσκηση, ιδικά όταν γίνετε κατάχρησης.

‘Κάθε γραμμάριο τροφή που καταναλώνομαι παραπάνω από ότι το σώμα μας χρειάζεται για τον αναβολισμό της, σημαίνει απώλεια νευρικής ενέργειας και  μεταβολικής ανωμαλίας   ως συνέπεια.

Εάν αφαιρέσομε την παραπανίσια αυτή τροφή και την αντικαταστήσουμε με περισσότερη δημιουργική εργασία στη θέση της, τότε θα επωφεληθούμε διπλά στην υγεία   και  στην τσέπη μας ταυτόχρονα. 

Η δύναμης δεν παράγετε  με γεμάτο το στομάχι, ούτε και με την πολύχρονη άσκηση, αλλά  αναπαράγετε στον ύπνο με τη  αναζωογόνηση του οργανισμού  και την αποκατάσταση  της τέλειας  αιματικής  κυκλοφορίας.

 Η  κούραση ποτέ δεν υποδεικνύει τροφή αλλά πάντοτε  ύπνο, κάθε βράδυ ανανεώνομε την δύναμή μας στη κρεβατοκάμαρα και όχι στην τραπεζαρία.

Το πολύ φαΐ, λέγανε οι αρχαίοι  πρόγονοι μας,  όχι μόνο σπαταλάει χαράμι χρήματα και πολύτιμο χρόνο, αλλά καταστρέφει και την υγεία μας ταυτόχρονα.

 Η οκνιά έχει τη  προέλευση  στις  καταχρήσεις  και ειδικά στις κοιλιόδουλες συνήθειες.

Παρατηρούμε τους ενθουσιώδες και φανατικούς αθλητές να ξοδεύουν αρκετό χρόνο  συχνά στα γυμναστήρια για να γίνουν  γερόκορμοι, λένε.

Φυσικά θα τρώνε πολύ όταν γυμνάζοντε πολύ, αλλά ποιο είναι το όφελος;

Αφού με λιγότερη γυμναστική και μέτρια τροφή,  φτάνουν  στον ίδιο σκοπό γρηγορότερα και υγιέστερα - γλιτώνοντας χρήματα, δύναμη, κούραση και νευρικό  απόθεμα συνάμα.

Γνωρίζομε από πήρα ότι όταν  οι μυς του σώματος είναι υπερβολικά  αναπτυγμένοι, το μυαλό συνήθως παραμένει υποανάπτυκτο.

Ποτέ δεν συναντάμε ανθρώπους με υπερβολικά και εξογκωμένα μπράτσα να είναι πνευματοδιανοητικά αξιοζήλευτοι.

 Συνήθως συμπεριφέροντε επιθετικά,  τραχιά και βγάζουν το μεροκάματό τους παλεύοντας  ως προσωπικοί  σωματοφύλακες  η σε διάφορα  σωματεία. 

Λέγεται μάλιστα πως όταν οι μυς των αρχαίων μας προγόνων άρχιζαν να εξογκώνονται υπερβολικά, χάσανε και τον λαμπρό πολιτισμό τους ταυτόχρονα.  Παραβίασαν φαίνεται  το ιερό τους γνωμικό ‘ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ, που ίσως να παρασύρθηκαν από τους τραχείς και  πνευματικά  αδιάφορους Ρωμαίους κατακτητές.

Η ικανότητα του ανθρώπου να εκτελεί  καλά τις πράξεις του, προέρχεται από τέσσερες τομείς:

1.Την καρδιά,

2.. Τους πνεύμονες,

3..Το  μυαλό

4.Και τη  ψυχή.

Η ψυχή δεν χρειάζεται καμιά τροφή απολύτως

Το μυαλό σχεδόν μηδαμινή

Και η καρδιά με τους πνεύμονες τόση λίγη, που δεν χρειάζεται να την υπογραμμίσω ιδιαίτερα.

 Η φυσική δύναμη προέρχεται απ’ την τέλεια αναπνοή

 Η νοητική από το καθαρό μυαλό

Και η πνευματική από την ανεμπόδιστη άφοβη ψυχή.

Ο άνθρωπος είναι τεράστιος ηλεκτρικός δυναμός και δεν  χρειάζεται πολλά κάρβουνα σαν την ατμομηχανή για να κινηθεί, διότι παράγει μεγαλύτερη  δύναμη και αντοχή όταν  καταναλώνει λιγότερη και αγνότερη τροφή.   

Χρειαζόμαστε καθαρό μυαλό, σταθερά νεύρα, ελαστικό κορμί και  ψυχικό κουράγιο για να είμαστε ολοκληρωμένοι σαν ανθρώπινοι οργανισμοί.

Κανένα από τα παραπάνω φυσικά χαρίσματα δεν πρέπει να μας απουσιάζουν εάν θέλουμε να προκόψομε στη ζωή.

Δεν μπορεί να σκέφτεται  βαθιά κανείς και  να χαραμίζει την δύναμή του με χρονοβόρες  πέψεις και διάφορες ηδονιστικές καταχρήσεις ταυτόχρονα. 

Η οικονομία  του νευρικού αποθέματος είναι περισσότερη αναγκαία  από την χρηματική  αποταμίευση.

 Την απατηλή ψευδαίσθηση που νοιώθει λιγάκι γερότερος κανείς  μετά το φαγητό  και  από αλλά διεγερτικά τεχνάσματα, προέρχεται από την επιτάχυνση της αιματικής  κυκλοφορίας  να διώξει την περιττή η και αφύσικη  τροφή του.

Γίνετε  με λίγα λόγια αναγκαία  σπατάλη νευρικής ενέργειας για να αποβάλει τον ανεπιθύμητο και επικίνδυνο  εισέβαλε στο σώμα (ειδικότερα με τα οινοπνευματώδη ποτά.

 Αυτοί είναι οι λόγοι  που πλανάνε και  οδηγούν πολλούς δυστυχείς ανθρώπους σε κοιλιόδουλη συνήθεια, αλκοολισμό, ναρκομανία, διάφορα διεγερτικά ναρκωτικά, τεμπελιά,  χρεοκοπία και τελικά σε φυλακή  και  θάνατο.   

Η ορθόδοξη Ιατρική, νομίζω, έχει  Ιερό χρέος  να  διαφωτίσει την ανθρωπότητα  περισσότερο για να την απαλλάξει  από τον  τεράστιο κίνδυνο της υγιεινής του κατάρρευσης.

Το ότι η προληπτική  Ιατρική είναι περισσότερο αποτελεσματική σαν  θεραπεία και λιγότερο πολυδάπανη από την φαρμακευτική,  κανείς δεν το αμφιβάλει.

Το Ιατρικό επάγγελμα θα  ‘πρεπε να  ‘ναι  λειτούργημα  στην ανθρωπότητα και όχι  εμπόριο  κρατώντας τον  κοσμάκη  μακριά από την υγιεινή  του διαφώτιση. 
Hermanus -South Africa