O ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ

                   “Οι κύβοι Διός αεί ευπίπτουσι “

               

              Του Δημήτρη Καραλή

Γαλήνιος με τα χέρια μου  σταυρωμένα  περιμένω,

Ξέγνοιαστος από φουρτούνες μ’ αγέρα και  βροχή,

Οργή σε  μοίρες  και εμπόδια ποτέ μου δεν εμμένω,

Γιατί όποιον  καρπό κι αν έσπειρα θερίζω  στη ζωή.

Αβίαστα με σιγουριά θα  καρτερώ όσο  κι αν ‘ργήσει,

Ξέρω καλά η  πρόνοια  τα  οφέλη ποτέ  δεν τα ξεχνάει,

Σε λεωφόρους στέκομαι που πράξεις μου έχουν χτίσει,

Βέβαιος για ότι κι αν έπραξα πάντα  πίσω  μου γυρνάει.

Δεν νοιάζομαι κι αν στέκομαι στα πέλαγα μονάχος,
Προσμένοντας τους μόχθους μου σίγουρος μπροστά,
Αφού γνωρίζω σίγουρα ότι  γυρίζουνε εμπράκτως,
Κ' οι πράξεις μου αμείβονται απ' τη  πρόνοια πιστά.

Αγρύπνιος ή  κοιμούμενος τη νύχτα  ή τη  μέρα,

Τους φίλου μου  π’ αναζητώ κι  αυτοί ζητάνε μένα,

Άγριος  βοριάς και να  φυσά δεν λιώνει τον αιθέρα

Ούτε φουρτούνες  σβήνουνε αυτό π’ ανήκει σε μένα.

Δένδρα βλαστούν στην ώρα τους μπουμπούκια σε καρπούς

Βρύσες, ποτάμια, ρέματα  στη θάλασσα όλα  πορεύουν,

Αγάπες, ζήλιες, φθόνοι και κάθε άλλου λογής  καημούς,

Τον ίδιο δρόμο  ακολουθούν και τη σοδιά επιστρέφουν.

Άστρα, φεγγάρια  αλάνθαστα προβάλουν κάθε νύχτα,

Κύματα, μπονάτσες πάνε κ’ έρχονται σε  ώρα  ακριβή,

Κανένα εμπόδιο  δεν μπορεί  με λαίμαργη τη  φούχτα,

Να σταματήσει πια το δίκαιο μου  εμένα για  να  βρει.

 Γιοχάννεσμπουρχ

Νότια Αφρική